تو استوار تر از آنی

                 که قلم متزلزل ِ من

                                  بزرگی ات را به وصف نشیند.

پدر پیر بزرگم....

             هستی توان تاب آوردن در توصیف تو را ندارد !

                                                این را به کوچکی  ِ این کودک نوپا ، بپذیر

تورا بسیاری نوشته اند...

                       اما، من با همان زبان ِ الکن ِ خویش

آمدنت را می سرایم....