در انتهای نا امیدی ام طلوع می کنی...

انگار روزهای حضور غیر منتظره ات فرا رسیده است

 

هزار بار می نویسم و پاک می کنم

آخر کدام واژه را بیاورم

بگذار سکوت کنم...

 

من همیشه شنبه ها را دوست دارم