گناه من، نگاه تو

                   تلولو صدای تو

تمام برزخم فقط،

                    نبودنم کنار تو

به يادت اي شور شيرين انديشه هاي نو...

ثانيه هاي ملتهب

چشم به راه دست توست

نفس بكش، بگو، بخند!

ثانيه ها از آن توست

.............

يك عمر در قالب سالي بگذشت

                          هر چند پر از حادثه، اما بگذشت

هرگز به دوباره ديدنش نينديشم كه

                        صد شكر! چه زود از كنارم بگذشت

..........

دنيايم را شايد نتوانم درك كردن در پارسالي مثل امروز، اما شور و هيجانش را- با تمام رنگي بودنش- در ذهن خواهم داشت...تا هميشه...تا فرداها

شايد آنگونه نشد كه مي خواستم، شما آنگونه نكردند كه مي خواستم، شايدآنگونه نبودند كه مي انديشيدم، شايد تنها براي نبودني!بودنشان را مي خواستم،شايد،شايد...

 اكنون ايستاده در برابر زمان بي هيچ خواستني! احترام مي كنم شور شيرين خواستنم را در خردادي- ماندگار در سينه ي تاريخ...خرداد 88-

پ.ن:

اين هم شب نوشت سراسر اندوه و التهابم در سرماي ماه گرم خرداد...

چقدر باورش براي ذهن كوچك هستي سخت بود،چقدر...

http://mss87.blogfa.com/8803.aspx

هرچند  دورم ز دستان مهربانت

بوسه می زنم، مي بويم

چشم بر هم گذاشته و می گویم:

« دختر کوچک تو می گوید

                       روز ِ تو- مادر ِ من - مبارك »

...

گونه هايم بوسه هاي پر از عشقت را سخت تشنه اند...خوب ِ من(مامان ِ دوست داشتني)

همه ي خطاهايم را همچون هميشه به پاي خُردي و كم خِردي هستي گذاشتن، شرمنده ام مي كند...

بداهه ای ظهر گاهی...

گویی سرانگشتان پر احساسم

                              در پیله ای پر درد درگیرند

حرفی نمی آید،کلامی نیست

                 شاید میان این هیاهو، جایی اسیرند