بوي ماه مهر...
طعم ِ تازه ي مداد نو
حس از نو بودن و شكفتنم
دفتر و كتاب و مشق
بودنم...
هاي هاي ِ زنگ اول و
گشنگي زنگ آخرم
دست دور گردن و حياط را دويدنم
كي، كجا، چگونه جا گذاشته ام؟
كودكي و خاطرات كودكانه ام
...
چند دقيقه اي از گفتنش پشت همين كامپيوتر دانشكده نمي گذرد اما عجيب طول كشيد نوشتن از سالها ي پر خاطره ي مهر گونه ام...
یادش بخیر که ديگر اول مهري نيست برايم و شهريور نشين شده اند خاطرات ماه مهر...
چقدر شیرین اند ثانیه های به قاب نشسته ی آن دوران
بارها پوشيدن لباس هاي مدرسه و آينه را به قضاوت نشاندن!
احساس بهترین را داشتن و زمین را به میزبانی کفش های نو فرا خواندن
وای خدای من
چه طعمی دارد جریان با طراوت هوای مهر در ریه های یک کودک هشت ساله! تنها روی جدول های مسیر مدرسه
نوازش سرد و شیرین هوای ابتدای پاییز...
نگاه مهربان مادر که تا انتهای کوچه همراهم بود و بعد از آن دعایش
آن شكلات ها، آب و آيينه و قرآن، مهم تر! اسكناس هاي كنار آن، كه تمام مسير را برايش نقشه مي كشيديم
اما سالها به آهستگي از كنارم گذشته اند و مرا به جواني سپرده اند! به خاطراتي رنگارنگ كه يادآوري هر كدامشان بغض و شوقي توامان به همراه دارد...
اين مهر هايم را در بدرقه ي ديوارهاي خوابگاه مي گذرانم و صداي مهربان پدر و مادر را از فرسنگ ها دورتر ...
ديگر چه بخواهم و چه نخواهم هرگز تجربه نمي كنم آن اول مهرهاي ِ رويايي را...
شايد تنها بتوان نگاهي با حسرت به جشن شادمانه ي كودكان اطرافم انداخت، يا همچون پارسال، يواشكي خود را در ميان جمعيت والدين شان جاي داد و مهمان اجباري جشن شان شد...
آه اي تمام روزهاي شيرين سرشار از شيطنتم در دبستان اسوه، راهنمايي شهيد خداداديان و عفاف و دبيرستان دكتر حسابي...
حال هواي مهر ماه اميركبير خيلي متفاوت است..
يادش بخير
میشود زیبایی پاییز را با هم